„F. William Engdahl w swojej pracy „A Century of War: Anglo-American Oil Politics and the New World War” szczegółowo opisuje konferencję Klubu Bilderberg w Szwecji w 1973 roku, o której praktycznie nikt nie wiedział. W pierwszych latach po rozpadzie z Bretton Woods, pozycji dolara amerykańskiego na rynkach światowych groził bezprecedensowy kryzys. Po zniesieniu zależności dolara od złota (przyp. autora 1971), jego wartość, reputacja zostały zerwane niczym sznurek utrzymujący latawiec, który unosił się bezładnie pośród światowej burzy finansowej. W tym czasie międzynarodowi bankierzy byli bardzo daleko od zakończenia prac nad stworzeniem wspólnej, światowej waluty. […]
W 1973 r. międzynarodowi bankierzy przeprowadzili pilne konsultacje podczas konferencji Klubu Bilderberg, próbując znaleźć remedium na pogarszającą się sytuację finansową na świecie i zmierzając (nie pierwszy zresztą raz) podjąć pilne kroki w celu ratowania zaufania do dolara. Amerykański strateg finansowy Walter Levy zaproponował zaskakujący i odważny plan: wzrost światowego wydobycia ropy o 400 procent, a następnie wyciągnięcie z tego maksymalnych zysków. W konferencji wzięło udział 84 przedstawicieli korporacji naftowych i wielkich firm finansowych. Przedstawiony przez Engdahla wniosek był następujący:

„Celem zgromadzonych tu ważnych osobistości było wykorzystanie posiadanej potęgi z korzyścią dla amerykańskiego systemu finansowego i dolara, doprowadzając do równowagi, a następnie umocnienia. Aby cel ów osiągnąć, uczestnicy postanowili wykorzystać broń, do której żywili głębokie zaufanie – prawo do kontroli podaży światowej ropy. Polityka Klubu Bilderberg polegała na doprowadzeniu do wstrzymania transportów ropy, co miało doprowadzić do wzrostu jej cen. Od roku 1945, zgodnie z światową praktyką, cena ropy światowej była ustalana w dolarach ze względu na fakt, iż to amerykańskie spółki naftowe sprawowały kontrolę nad powojennym rynkiem ropy naftowej. Tak więc gwałtowny wzrost cen światowej ropy oznaczał (ponieważ ropę nabywano za dolary) równoczesny wzrost popytu na dolara, co doprowadziło do ustabilizowania wartości amerykańskiej waluty”

Kissinger wskazał, że rezultatem „nieustannego nieprzerwanego napływu petrodolarów” są szybujące ceny ropy naftowej” –

Powyższy fragment to cytat z książki pt. „Wojna o pieniądz” Song Hongbing’a – „Prawdziwe źródła kryzysów  finansowych”. Z wydanych na rynku polskim pozycji jest to jedyna znana mi książka, która tak rzeczowo opisuje historię finansową (i bankowości!) świata, poczynając od początku rodu Rothschildów i ich niezwykłej umiejętności realizacji długookresowych wizji i wpływania na losy królów, krajów i świata od XVIII w.

Gorąco polecam! 🙂

To co miałeś możliwość zaobserwować w ostatnich miesiącach jest łudząco podobne do opisanej wyżej historii, zwłaszcza, że dolar znowu stanął na krawędzi, przed totalnym upadkiem. Tym samym świat, który znamy ginie w Trzeciej Wojnie Światowej, która rozgrywa się w naszych umysłach.

Podziel się z innymi oraz zostaw komentarz :)
  • email